Poczucie krzywdy a decyzje procesowe w rozwodzie. Czy warto walczyć o sprawiedliwość za wszelką cenę?

Rozstanie boli. Czasem ten ból jest tak silny, że jedyne, o czym myślisz, to zemsta i sprawiedliwość. Chcesz, żeby cały świat (a przynajmniej sędzia we Wrocławiu) dowiedział się, jak bardzo zostałeś skrzywdzony. To naturalny odruch. Jako adwokat widzę to niemal codziennie w mojej kancelarii.

Jednak muszę być z Tobą szczery. Prawo rządzi się logiką dowodów, a nie logiką serca. Twoje subiektywne poczucie krzywdy i przemoc psychiczna, której doświadczyłeś, muszą zostać przełożone na język paragrafów. Często klienci przychodzą do mnie z nastawieniem na „wojnę totalną”, nie licząc się z kosztami.

Czy „sprawiedliwość” w sądzie w ogóle istnieje?

Wielu moich klientów wierzy, że wyrok z orzekaniem o winie uleczy ich złamane serce. Myślą: „Jak sąd powie, że to jego wina, to w końcu poczuję ulgę”. Niestety, w praktyce wygląda to inaczej. Rozwód z orzekaniem o winie to proces długi, brudny i wyczerpujący.

Musisz sobie odpowiedzieć na pytanie: czy Twoim celem jest szybkie zamknięcie etapu i nowe życie, czy wieloletnie babranie się w przeszłości? Często zemsta w rozwodzie staje się pułapką, w którą wpadasz Ty, a nie Twój małżonek. To Ty płacisz za kolejne pisma, opinie biegłych i tracisz nerwy na korytarzach sądowych.

Emocje a fakty – co liczy się dla sądu?

Sąd nie czuje Twojego bólu. Sąd widzi akta. Dlatego tak ważne jest, aby oddzielić emocje od faktów. Jeśli Twoim motorem napędowym jest chęć odegrania się za zdrade, musisz wiedzieć, że sama zdrada nie zawsze gwarantuje wygraną, a już na pewno nie gwarantuje gigantycznych pieniędzy przy podziale majątku (chyba że udowodnisz trwonienie majątku na kochankę).

Często sugeruję klientom, by rozważyli mediacje w sprawach rozwodowych. To nie jest oznaka słabości. To przejaw dojrzałości i chłodnej kalkulacji. W mediacji masz wpływ na wynik. W sądzie oddajesz kontrolę obcej osobie w todze.

Z życia wzięte: Cena „moralnego zwycięstwa”

Pamiętam sprawę Marka. Był zdruzgotany zdradą żony. Chciał ją zniszczyć procesowo. Ostrzegałem go, że wojna pozycyjna w sądzie będzie trwać lata i kosztować krocie, a dowody są „na granicy”. Marek się uparł. „Chcę, żeby miała w papierach, że jest winna” – powtarzał.

Sprawa trwała 4 lata. Przesłuchaliśmy kilkunastu świadków, prano publicznie najgorsze brudy. W międzyczasie Marek podupadł na zdrowiu, a jego firma straciła kluczowe kontrakty, bo nie miał do niej głowy. Wygrał – sąd orzekł winę żony. Ale koszty emocjonalne i finansowe (w tym zaniedbanie biznesu) przekroczyły wartość tego wyroku dziesięciokrotnie. Marek przyznał mi rację po fakcie: „Mecenasie, to było pyrrusowe zwycięstwo”.

Strategia chłodnej głowy

Zanim złożysz pozew, zadaj sobie pytanie: co realnie zyskam? Jeśli walczysz o winę, by uzyskać alimenty na siebie, sprawdź najpierw, czy w ogóle masz na nie szansę. Pamiętaj też, że przedłużający się proces generuje koszty. Musisz wiedzieć, ile kosztuje rozwód w wariancie wojennym, a ile w wariancie porozumienia.

Poczucie krzywdy mija z czasem. Wyroki i stracone pieniądze zostają na zawsze. Czasem najlepszą zemstą jest po prostu… dobre życie bez byłego partnera. Skup się na przyszłości, a przeszłość zostaw za drzwiami sądu, o ile to możliwe.

Chcesz zacząć działać, ale gubisz się w przepisach? Umów się na konsultację w mojej kancelarii we Wrocławiu. Ustalimy strategię i wycenimy Twoje szanse.